4 جایگاه توحید در اسلام - استاد: حجة الإسلام والمسلمین حمید الله رفیعی

4 جایگاه توحید در اسلام - استاد: حجة الإسلام والمسلمین حمید الله رفیعی گزیده درس چهار استاد مباحث مقدماتی کالبدشکافی عقاید فرقه وهابیت را به پایان برد و از این درس به مسئله توحید از دیدگاه وهابیت می‌پردازد. از مهم‌ترین موضوعات بنیادی و اساسی دین اسلام، توحید ذاتی و یگانگی ذات باری تعالی است. در حقیقت توحید نه تنها یکی از اصول دین است؛ بلکه زیربنای تمام عقاید اسلامی را تشکیل می‌دهد و به دیگر سخن می‌توان گفت که اصول و فروع اسلام بر محور توحید استوار است. به همین دلیل قرآن کریم هر گونه انحراف از توحید الهی و گرایش به شرک را گناهی نابخشودنی قلمداد می‌کند و در آیه 48/نساء می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا: خداوند (هرگز) شرک را نمی‌بخشد! و پایین‌تر از آن را برای هر کس (که بخواهد و شایسته بداند) می‌بخشد. و آن کسی که برای خدا، شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است». بعد استاد به توحید صفاتی خداوند می‌پردازد که صفات ذاتی خدا عین ذاتش است. مانند علم، قدرت و حیات و صفات افعالی خدا اختصاص به خداوند دارد، مانند خالقیت و ربوبیت از صفات مختص خداست. یکی از صفات خداوند این است که در همه جا هست و محدود به زمان و مکان خاصی نیست و او فوق زمان و مکان می‌باشد: «وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ: و هر جا كه باشيد همراه شماست و به هر كارى كه مى‌كنيد بيناست». هم‌چنین فرموده است: «هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْبَاطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ: اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چيزى داناست». امّا در آیاتی که گفته است خداوند دارای مجد و عظمت است و صاحب عرض می‌باشد، این به معنای تخت شاهانه و مکان خاصی نیست؛ بلکه حاکمیت او را بر تمام عالم ماده و جهان ماورای طبیعت ثابت می‌کند. در حقیقت خدا «لَیسَ کَمِثلِهِ شَیءٌ» و «وَ لَم یَکُن لَهُ کَفُواً اَحَد» است. فرقه وهابیت اعتقاد دارد که خداوند روی عرش می‌نشیند؛ در حالی که چنین اعتقادی هم از نظر قرآن و هم از نظر عقل باطل است. از جمله فخررازی در تفسیر مفاتیح الغیب خودش گفته است: اینکه خداوند روی عرش نشسته باشد از نگاه عقل و نقل مردود است. خداوند قابل‌دیدن نیست و در سوره انعام، آیه 103 فرموده است: «لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ: چشم‌ها او را نمى‌بينند و او بينندگان را مى‌بيند. دقيق و آگاه است». چنانچه معتقد باشیم که خداوند دیده می‌شود چندین مشکل پیش می‌آید، از جمله اینکه او محدود و دارای جسم می‌شود. خداوند به حضرت موسی می‌فرماید: «لَن تَرَانِی ...: هرگز مرا نخواهی دید ...». کسی از امام علی (ع) پرسید: آیا خدا را دیده‌اید؟ حضرت در جواب فرمود: چشم‌ها او را به صورت آشكار نمى‌بینند، امّا دل‌ها به وسيله‌ی حقائق ايمان او را درك مى‌نمايند. موضوع درس: اصل توحید. #ابن_تیمیه #فرقه_وهابیت #عقاید_فرقه‌_وهابیت #توحید_ذاتی #توحید_صفاتی #صفات_افعالی #تخت_شاهانه #فخررازی #دروس_إسلامية #وهابیت #نقد_و_بررسی #نقد_الإسلام #نقد_اسلام #نقد_أدبي #معرفی #اجمالی #دکتر_رفیعی #شیخ_حیمد_الله_رفیعی