223 فصل اول اثبات وجود واجب الوجود به برهان صدیقین - استاد: دکترعلی جمعه مظفری

گزیده درس دوصد و بیست و سه در پایان درس قبلی استاد وارد مرحله دوازدهم گردید که در آن مرحوم علامه راجع به واجب الوجود بحث نموده است. مرحله دوازدهم، در حقیقت، مرحله دوازدهم، آخرین مرحله از مراحل کتاب نهایة الحکمة است که همانگونه در درس گذشته اشاره گردید، مرحوم مصنف محتوای این مرحله را در قالب بیست و چهار فصل تعقیب کرده است. مرحوم علامه در این مرحله، الهیات بمعنی الاخص را مطرح می‌کند که در آن، ذات باری تعالی و وجود واجب به اثبات می‌رسد و هم‌چنین ویژگیها و صفات خداوند مورد بحث قرار می‌گیرد. در این درس به مباحث فصل اوّل این مرحله پرداخته می‌شود که به اثبات وجود واجب تعالی اختصاص دارد. استاد در ابتدا دو نکته را در ارتباط با عنوان این فصل از استادش «فیاضی» نقل قول می‌کند. نکته نخست مربوط به اضافه کردن قید «برهان صدیقین» در ادامه‌ی عنوان اثبات وجود واجب (به برهان صدیقین) است؛ چونکه در این فصل، تقریرهایی از برهان صدیقین انجام می‌گیرد و به همین جهت این قید در عنوان فصل اضافه شود. نکته دوم، مربوط به تفاوت این فصل با فصل بعدی (دوّم) این مرحله است که بازهم در همین برهان صدیقین برمی‌گردد؛ چونکه در فصل دوّم، براهین دیگری برای اثبات وجود واجب تعالی اقامه می‌شود. از برهان صدیقین، تقریرهای مختلفی ارائه شده است و استاد می‌گوید مرحوم آشتیانی تا نوزده تقریر را بیان می‌کند و دیگران نیز تقریرهایی را بر این تقریرات افزوده‌اند. در این فصل مرحوم علامه سه تقریر از برهان صدیقین ارائه داده است که دو مورد آن از مرحوم سبزواری و مورد سوم آن از مرحوم صدرالمتالهین است. در این درس به دو تقریر اوّل پرداخته می‌شود و بعد از آن به اشکالی اشاره می‌گردد که بر تقریر این برهان صورت گرفته است. کلیدواژه: تقریر سیزواری از برهان صدیقین.