درس 332 کتاب الجهاد ( 8 )، و يستحب أن يكون القتال بعد الزوال...، ص 275 - استاد: محمد هادی نبوی

گزیده درس سیصد و سی و دو (8) در ادامه‌ی مباحث قبلی، مرحوم محقق یکسری مسائل دیگری را در ارتباط با آداب و احکام جنگ می‌پردازد. آخرین مسئله‌ی که در درس پیشین اشاره گردید، مربوط به مُثله کردن بود که استاد در ابتدای این درس راجع به آن توضیح می‌دهد. در ادامه ایشان به یکسری مسائل مستحبی و مکروه راجع به زمان شروع جنگ و قلم کردن پاهای اسب، مبارز طلبیدن بدون اذن امام و غیره می‌پردازد. در پایان این گفتار، مرحوم محقق دو فرع را مطرح می‌کند که در نوع خود از اهمیت زیادی برخوردار است. فرع اوّل، به یک قانون جنگی اشاره می‌کند، مثلاً اگر کافری، یک مسلمان را به مبارزه طلب کند و شرط می‌کند که به تنهایی بیاید، در اینجا باید به تنهایی به جنگ او برود؛ ولی چنانچه کافر چنین شرطی نمی‌کند و می‌گوید کسی هست به جنگ من بیاید، آیا سائر مسلمانان حق دارند به کمک آن مسلمان بشتابند؟ مرحوم محقق این مسئله و فرض‌های مربوط به آن را بررسی می‌کند. فرع دوّم، مشابه فرع اوّل است، چنانچه کافری، یک مسلمان را به مبارزه طلبید و بگوید تنها بیایی و حق نداری کسی را به کمک خود بیاری، سپس خود این کافر نقض عهد کرد و از یاران خود درخواست کمک کند، در اینجا حکم چه باید کرد؟ مرحوم مصنف به این مسئله پاسخ می‌دهد. کلیدواژه: کیفیت جنگ و جهاد.