262 فصل هفدهم عنایت الهی به خلق - حجة الاسلام والمسلمین دکترعلی جمعه مظفری

گزیده درس دوصد و شصت و دو در درس قبلی مباحث مربوط به فصل شانزدهم به پایان رسید و در این درس به فصل هفدهم پرداخته می‌شود که در واقع این فصل آغازگر مباحث مربوط به صفات فعلی خداوند است. در فصل هفدهم در باره‌ی صفت فعلی عنایت الهی نسبت به خلق بحث می‌شود و مرحوم علامه این بحث را به صورت گذرا مطرح نموده است. البته، از عنایت الهی در فصل دوازدهم نیز بحث گردید و در آنجا تعریف هم شد؛ ولی در اینجا یک اصطلاح دیگری از عنایت الهی بحث می‌شود که با آن تفاوت دارد. مباحث کلی این فصل، این نکات را دربر گرفته است که در ابتدا مرحوم علامه به تعریف و تحلیل واژه‌ی عنایت می‌پردازد و سپس برای اثبات عنایت از رهگذر براهین لمی و انّی استدلال می‌کند. بعد از اینکه ایشان عنایت الهی را به اثبات می‌رساند، از همین برهان باردیگر برای اثبات عنایت عقول مجرده به افعال استفاده می‌شود. در ادامه نتیجه‌ گرفته می‌شود که عالم موجود، بهترین نظام است. در پایان مرحوم علامه همین نظام احسن را مورد تبیین قرار می‌دهد که خدای منان همه عوالم ممکن را ایجاد کرده است. کلیدواژه: عنایت الهی.