230 فصل چهارم بساطت واجب الوجود - استاد: حجة الاسلام والمسلمین دکترعلی جمعه مظفری

گزیده درس دوصد و سی در فصل سوم، مباحث و براهینی راجع به نفی ماهیت از ذات واجب الوجود مطرح گردید و در این درس استاد وارد فصل چهارم می‌گردد. مرحوم علامه در فصل چهارم در ارتباط با این موضوع بحث می‌کند که ذات واجب الوجود بسیط است و مرکب از اجزاء خارجی و ذهنی نیست. ایشان برای اثبات این مطلب، براهین متعددی [پنج برهان] اقامه کرده است که برخی از این برهان‌ها تمام اجزاء را از خداوند نفی می‌کند و برخی دیگر، بعضی اجزاء را نفی می‌نماید. برهان اوّل، تمام اجزاء را نفی می‌کند و این نکته را به اثبات می‌رساند که هیچکدام از اجزاء خارجی و ذهنی و اقسام مختلف آنها در ذات واجب الوجود راه ندارد. برهان‌های دوم و سوم، اجزای خارجی را نفی می‌کنند و برهان چهارم، اجزای مقداری و برهان پنجم، تمام اجزاء را نفی می‌کند. گرچند، مرحوم علامه به این مسئله تصریح نکرده است که کدام برهان، کدام اجزاء را نفی کرده است؛ ولی از محتوای براهین نتایج فوق حاصل می‌شود. کلیدواژه: بساطت ذات واجب الوجود.