138 فروع قاعده الواحد - استاد: حجة الاسلام والمسلمین دکتر مظفری

گزیده درس صد و سی و هشت در درس قبلی استاد وارد بررسی مباحث مربوط به فصل چهارم گردید که در آن راجع به قاعده معروف «الواحد» بحث می‌گردد. در درس گذشته، مفردات این قاعده تعریف گردید و اصل قاعده نیز تبیین شد و اشاره گردید که یک علت به دلیل وحدت و وساطت خودش فقط می‌تواند یک معلول را ایجاد کند و یک معلول هم با همان وحدت و وساطت خودش می‌تواند از یک علت به وجود بیاید. براساس این قاعده، خداوند منان هم علت واحد و بسیط است و یک معلول را ایجاد کند و معلول‌های دیگر به واسطه‌ی آن معلول اول صادر می‌شود و در درس گذشته اشاره شد که استاد فیاض این قاعده را در مورد خداوند درست نمی‌داند. بر این قاعده، سه فرع مترتب شده است که استاد در این درس آن فروع سه‌گانه را مورد بررسی قرار می‌دهد و مباحث این فصل را به پایان می‌رساند. فرع اوّل، از اشیاء کثیر، هیچ وقت واحد خاص صادر نمی‌شود. فرع دوّم، معلول واحد نمی‌تواند فعل علت‌های متعدد باشد و فرع سوم، هر وقت از علت واحد، معلول‌های متعدد صادر شود باید در آن علت جهت کثرت وجود داشته باشد. کلیدواژه: بررسی قاعده معروف «الواحد».