کتاب الکافی(قسمت صد و شصت و چهار)؛امامان نور هدایت الهی اند -مدرس:شیخ حسن میلانی

گزیده درس صد و شصت و چهار سه روایت از باب «أنّ الأئمة (ع) نورالله عزّوجلّ» در درس قبلی بررسی گردید و استاد این درس را با بررسی حدیث چهارم این باب آغاز می‌کند. جدیث چهارم را ابوخالد کابلی از امام باقر (ع) راجع به آیه 8 سوره تغابن نقل می‌کند. در این حدیث به این نکته اشاره دارد که نور امام در قلب‌های مومنان تابنده‌تر از پرتو خورشید در روز تابان است. ابوخالد كابلي می‌گويد: از امام باقر (ع) راجع به تفسير این آیه شریفه «فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا» پرسیدم، فرمود: اي اباخالد به خدا سوگند كه مقصود از نور، امامانی از آل محمد (ص) است تا روز قيامت، به خدا كه آنان می‌باشند همان نور خدا كه فرو فرستاده، ... اي اباخالد، نور امام در دل مومنين از نور خورشيد تابان در روز، روشن‌تر است، به خدا كه ائمه دل‌هاي مومنين را منوّر می‌سازند و خدا از هر كس خواهد نور ايشان را پنهان دارد، پس دل آنها تاريك گردد و ... روایت پنجم قدری طولانی است و آن را صالح بن سهل همدانی از امام صادق (ع) نقل می‌کند. امام (ع) در این روایت، آیه شریفه 80 سوره نور مربوط به اهل‎بیت (ع) و دشمنان ایشان تفسیر می‌کند: «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ...». حدیث ششم از امام کاظم (ع) درباره ولایت و امامت امام علی (ع) است که آن را محمد بن فضيل از حضرت ابوالحسن (ع) نقل کرده است. ایشان می‌گويد از حضرت ابو الحسن (ع) راجع به تفسیر آیه شریفه: «يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ» پرسيدم، فرمود: يعنى مي‌خواهند ولايت امير المؤمنين (ع) را با پُف دهان‌شان خاموش كنند ... کلیدواژه: کتاب حجت، باب‌ «أنّ الأئمة (ع) نورالله عزّوجلّ» (روایات 4 ـ 6).