کتاب الکافی(قسمت دویست و پنجاه و هفت)؛نهی از نام بردن و ارزش عبادت در غیبت -مدرس: شیخ حسن میلانی

گزیده درس دوصد و پنجاه و هفت بحث در باب «فی النهی عن الإسم» است و مرحوم کلینی در این باب، چهار روایت گردآوری کرده است. در واقع، در این باب روایاتی جمع‌آوری شده است که نهی از نام‌بردن اسم امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) می‌کنند. حدیث اوّل از امام هادی (ع) است که در مورد غیبت امام زمان (ع) بیان شده است. «عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْقَاسِمِ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ الْعَسْكَرِيَّ (ع) يَقُولُ الْخَلَفُ مِنْ بَعْدِي الْحَسَنُ فَكَيْفَ لَكُمْ بِالْخَلَفِ مِنْ بَعْدِ الْخَلَفِ فَقُلْتُ وَ لِمَ جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكَ قَالَ إِنَّكُمْ لَا تَرَوْنَ شَخْصَهُ- وَ لَا يَحِلُّ لَكُمْ ذِكْرُهُ بِاسْمِهِ فَقُلْتُ فَكَيْفَ نَذْكُرُهُ فَقَالَ قُولُوا الْحُجَّةُ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ سَلَامُهُ: داود بن قاسم جعفرى می‌گويد: از امام هادى (ع) شنیدم که ‏فرمود: جانشين بعد از من حسن است، حال شما چگونه خواهدبود، نسبت به جانشين بعد از آن جانشين؟ عرض كردم: براى چه، خدايم قربانت كند؟ فرمود: زيرا شما خود او را نمى‏بينيد و براى شما روا نيست كه او را به نامش ياد كنيد، عرض كردم: پس چگونه يادش كنيم؟ فرمود: بگویيد حجت از آل محمد (ص)». محتوای حدیث دوّم را دلیل مشخص نبودن مکان امام زمان (ع) تشکیل می‌دهد. ابوعبداللَّه صالحى می‌گويد: يكى از اصحاب ما (شيعيان) بعد از وفات امام حسن عسكرى (ع) از من خواست كه راجع به اسم و مكان آن حضرت بپرسم، جواب آمد كه اگر اسم را به آنها بگویى، فاش مى‏كنند، و اگر مكان را بدانند، نشان مى‏دهند. حدیث سوم در مورد غیبت امام زمان عجل الله تعالی فرجه است و ريان بن صلت می‌گويد: از حضرت رضا (ع) شنيدم كه وقتی راجع به قائم سؤال شد، فرمود: ديده نشود و نامش برده نشود. در حدیث چهارم، امام صادق (ع) به این نکته اشاره می‌کند که نام امام زمان (ع) را جز كافر نبرد. استاد در ادامه به روایات باب «نادر فی حال الغیبة» می‌پردازد که مرحوم کلینی در آن، سه حدیث نقل کرده است. حدیث اوّل در مورد رابطه تقرب به خداوند و غیبت امام زمان (ع) است که این حدیث را مفضل بن عمر از امام صادق (ع) نقل کرده است. حدیث دوّم راجع به برتری اصحاب امام صادق (ع) بر شهدای بدر و احد است. این حدیث قدری طولانی است و آن را عمار ساباطى از امام صادق (ع) روایت کرده است. کلیدواژه: کتاب حجت، باب «فی النهی عن الإسم (روایات 1 ـ 4» و باب «نادر فی حال الغیبة روایات 1 ـ 2)».