38- امامت امام علی (ع) در قرآن‌ کریم - حجة الاسلام والمسلمين محمد هادي نبوي

20 المشاهدات· 24/10/06

almujtaba2
مشتركين

في محاضرات

این درس به امامت امام علی (ع) در قرآن‌کریم اختصاص دارد. در این درس در باره‌ی معنای ولایت و امامت امام علی (ع) در آیه 55 سوره مائده بحث شده است. در پایان به برخی از اشکالات جواب داده شده است. و در نتیجه، بحث در این‌جا منتهی می‌شود، که ولیّ به معنای ولایت و سرپرستی است.
حجة الاسلام والمسلمين محمد هادي نبوي

أظهر المزيد

Transcript

[0:08]غال یسار واخف ذال هج لا یکاد ر تجف وتعبت وحن تغل

[0:26]والدهر صو تاره و وتظل انتما عهدت نغمه للان لم رق لها

[0:34]تلح ل بالنفس امامه فون لو عصفت ب الشور او التع ل

[0:46]بالنفس امامه غون لو عصفت ب الشور وال التع بسم الله الرحمن

[1:11]الرحیم الحمدالله رب العالمین ثم الصلاة و السلام علی اشرف الانبیا و

[1:21]افضل المرسلین سیدنا مولانا ابی القاسم مصطفی محمد و صلی الله علیه

[1:28]و علی اهل بیته الطیبین الطاهر المعصومین در درس قبلی نگاه گذرایی

[1:39]بود در رابطه با علم غیب ائمه معصومین علیهم السلام معنا و

[1:46]مفهوم اصطلاحی علم غیب به صورت نسبتاً مستوفی محضر شما بیان گردید

[1:52]و نتیجه بحث این شد که اعتقاد به علم غیب به هیچ

[2:00]عنوان به معنای ربو ببیت و یا همتراز دانستن ائمه معصومین با

[2:05]خدای سبحان نیست علم غیب ریشه‌ای در قرآن دارد ریشه در روایات

[2:14]رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دارد بنابراین اصل

[2:18]اعتقاد علم به غیب هیچ‌گونه منافاتی با توحید ندارد همچنانی که در

[2:28]پایان درس به این نکته اشاره شد که وجود تعارض و اختلاف

[2:35]در اخباری که از امامان اهل بیت علیهم السلام نقل شده است

[2:39]به هیچ عنوان منافات با عصمت و علم خطا ناپذیر اون بزرگواران

[2:58]ندارد در این درس با استعانت از خداوند متعال در رابطه‌ی با

[3:09]امامت امام علی علیه السلام در قرآن کریم نکاتی به محضر عزیزان

[3:19]تقدیم می‌شود بعد از آنی که در درس‌های گذشته شرطیت عصمت برای

[3:24]امام علیه السلام به اثبات رسید و بعد از آنی که این

[3:31]نکته ثابت شد که امام معصوم باید علم خطا ناپذیر داشته باشد

[3:35]و علم او مثل علم پیغمبران خلل ناپذیر و نفوذ ناپذیر باشد

[3:41]از نظر اشتباه و امثال آن نتیجه بحس این می‌شود که امام

[3:51]معصوم را باید خدای سبحان معرفی کند و او هست که افرادی

[3:54]را که چنین اوصاف و شرایطی را داشته باشد می‌شناسد اگر معرفه

[4:02]خدا و پیغمبر خدا در کار نباشد برای ما انسان‌ها شناختن فرد

[4:12]معصوم ممکن نیست همچنانی که برای ما شناختن فردی که علم از

[4:17]نوع علم امامان علیهم السلام را داشته باشد بازم کار آسانی نیست

[4:26]بر همین اساس هست که علمای امامیه از همون اول اصرار کرده‌اند

[4:30]که یکی از شرایط امام و رهبر امت اسلام این است که

[4:36]باید منسوب من قبل الله باشد سؤال این است که آیا نصب

[4:46]صورت گرفته است یا خیر آیا واقعاً خدای سبحان و رسول مکرم

[4:49]اسلام صلی الله علیه و آله و سلم کسی را به عنوان

[4:55]جانشین خود معرفی فرموده است یا خیر در پاسخ به این سؤال

[5:02]می‌توان این سؤال را با استفاده از قرآن پاسخ داد و می‌توان

[5:05]با استفاده از روایات وارد این بحث شد در این درس با

[5:13]استفاده از یک آیه قرآن کریم کوشش می‌شود که به این سؤال

[5:17]پاسخ داده شود و پاسخ ما هم به این سؤال مثبت هست

[5:23]به این معنا که خدای سبحان و رسول خدا صلی الله علیه

[5:29]و آله و سلم علی علیه السلام را به عنوان جانشین و

[5:37]به عنوان رهبر امت اسلام معرفی فرموده است آیه شریفه قرآن کریم

[5:44]که معروف به آیه ولایت هست و در سوره مبارکه مائده آیه

[5:52]۵۵ آمده است آیه شریفه این هست انما ولیکم الله و رسوله

[5:57]والذین آمن الذین یقیمون صلا وز وهم راکعون تنها سرپرست شما خداست

[6:11]و پیغمبر خدا و کسیست که ایمان آورده است نماز را برپا

[6:15]می‌دارد و در حال رکوع زکات می‌دهد در خصوص این آیه شریفه

[6:26]مقدم ذکر نکته لازم هست که آیه شریفه در سوره مبارکه ما

[6:30]ماده قرار گرفته است سوره مبارکه مائده سوره‌ای است که در اواخر

[6:38]عمر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نازل شده

[6:40]است و معمولاً افراد خلیفه و جانشین بعد از خود را در

[6:49]اواخر حیات خود معرفی می‌کنند بد این اعتبار سوره مبارکه مائده از

[6:54]سوره‌های مهم قرآن کریم و معمولاً آیات مربوط به امامت و ولایت

[7:01]در این سوره مبارکه قرار گرفته است برای اینکه کیفیت استدلال به

[7:11]آیه شریفه روشن شود و به مطلوب نزدیک شویم یک سلسله مقدماتی

[7:15]باید به اثبات برسد اولین مقدمه این هست که یکی از معانی

[7:24]ولایت حق تدبیر و تصرف در امور دیگران هست آیه شریفه دارد

[7:28]انما ولیکم الله و رسوله پس یک از معانی ولی عبارت است

[7:36]از رهبری و سرپرست بودن و تصرفی در امور دیگران دومین مقدمه‌ای

[7:44]که باید به اثبات برسد این نکته هست که مراد از ولی

[7:51]در آیه شریفه همین معنایی است که حالا مطرح شد به عبارت

[7:54]دیگر اگرچه برای ولی در زبان عربی کارکردهای گوناگون و معانی متنوع

[8:02]نقل شده است ولی اون معنایی که خدای سبحان از کلمه ولی

[8:11]در این آیه اراده کرده است عبارت است از رهبری امت و

[8:14]سرپرستی سومین مقدمه‌ای که باید به اثبات برسد این نکته هست که

[8:23]مراد از الذین آمنو و ادامه آیه شریفه از میان تمام اصحاب

[8:27]امام علی علیه السلام هست و چهارمین مقدمه که به عنوان نتیجه

[8:36]خود به خود مطرح می‌شود این است که پس خدای سبحان علی

[8:38]علیه السلام را به عنوان خلیفه رسول خدا معرفی کرده است اما

[8:46]مقدمه اول که معنای ولی باشد در زبان عربی همان طوری که

[8:50]عرض شد برای کلمه مولا معانی مختلف نقل شده است و اینکه

[8:57]کلمه مولا و ولی معان ی گوناگون دارد در میان اهل لغت

[9:05]هیچ‌گونه اختلافی نیست گاهی مراد از مولا و ولی مالک هست گاهی

[9:09]ناصر و یار دهنده هست گاه مراد از مولا و ولی شخصیست

[9:16]که در امور دیگران متصرف هست به عبارت دیگر حق سرپرستی دارد

[9:20]و گاه مراد از مولا و ولی هم مهیب هست کسی که

[9:26]کس دیگر را دوست داشته باشد و به او علاقه‌مند باشد او

[9:31]هم می‌شود مولا و ولی شخص بنابراین در اینکه کلمه مولا و

[9:40]ولی معانی گوناگون دارد هیچ‌گونه اختلاف میان اهل فن نیست البته اینکه

[9:46]آیا کلمه مولا و ولی مشترک لفظی هست یا مشترک معنوی در

[9:53]این جهت اختلاف نظر هست مرحوم علامه امینی در کتاب شریف الغدیر

[9:57]جلد ۱ صفحه ۳۰۰ ۶۸ به بعد بعد از آنی که معانی

[10:04]گوناگون را برای این کلمه و مشتقاتش نقل می‌کند این جهت را

[10:10]به اثبات می‌رساند که مولا و ولی مشترک معنوی هست یعنی یک

[10:14]قدر جامع میان این معانی داریم که اون قدر جامعه و اون

[10:20]وجه مشترک بر تمام این کارکردها صادق خواهد بود علامه امین رضوان

[10:27]الله علیه در همان جلد یک ال دیر از صفحه ۳۶۷ به

[10:33]بعد به تفصیل این معانی را نقل می‌کند و در معانی کلمه

[10:39]مولا و ولی این نکته را به اثبات می‌رساند که یکی از

[10:42]معانی مهم مولا و ولی همون سلطان و امیر و رهبر هست

[10:49]پس مقدمه اول این بود که یکی از معانی کلمه ولی و

[10:57]مولا اولای به تصرف رهبر و کسیست که حق تصرف در امر

[11:04]دیگران را دارد بنابراین این مقدمه خلل پذیر نیست کسی در این

[11:08]حد در این مقدمه هیچ‌گونه اختلاف نظر ندارد مقدمه دوم مقدمه مهمی

[11:37]است از کجا بفهمیم که خدای سبحان مرادش از کلمه ولی همین

[11:41]معنای مدنظر ماست ممکن است مراد خدای سبحان از ولی نصرت باشد

[11:50]ممکن است مراد خدای سبحان از کلمه ولی محبت و نصرت هر

[11:57]دو باشد که هر دو نظر را جمع از علمای اهل سنت

[12:05]گفته‌اند فخر الراضی در تفسیر کبیر جلد ۱۲ صفحه ۲۷ و سعدالدین

[12:09]تفتازانی در شرح المقاصد جلد ۵ صفحه ۲۷ و بسیار دیگر از

[12:18]علمای اهل سنت و از متکلمین اهل سنت در مقام تفسیر آیه

[12:25]شریفه اینجوری برداشت کردن که انما ولیکم الله و رسوله مراد از

[12:30]ولی اینجا سرپرست نیست مراد ناصیر هست یا ناصیر و محیب هر

[12:37]دو هست یاور شما خدا و رسول هست دوست دارنده شما خدا

[12:43]و رسول هست امثال این معانی را در زیل آیه شریفه ذکر

[12:45]کرده‌اند و جناب آقای علی ربانی گلپایگانی در براهین و نصوص امامت

[12:52]در این کتاب صفحه ۱۴۸ مجموعه اقوال علمای اهل سنت را با

[13:02]ذکر ماخذ در اینجا نقل کرده است اما وقتی در قلمرو کلام

[13:10]شیعه قدم بگذاریم و نظر علمای امامیه را ببینیم می‌بینیم که کاملاً

[13:16]برداشت متفاوت دارن بر اساس نظر علمای شیعه مقصود خدای سبحان یا

[13:21]مراد خدای سبحان از ولی اینجا همون امام و رهبر هست سرپرست

[13:27]هست اولای به تصرف ههم هست که همگی این تعابیر مبین یک

[13:35]حقیقت هست که عبارت باشد از ولایت و رهبری نکته مهم این

[13:41]هست که در آیه شریفه ولی و مولا علیه مطرح شده است

[13:46]خدای سبحان به صرافت می‌فرماید که ولی شما مؤمنان سه دسته هستند

[13:56]پس بر اساس قرینه داخلی آیه شریفه در این آیه شریفه مسلمانان

[14:01]دو دسته می‌شوند تمام مسلمانان می‌شوند ملا علیه فقط سه دسته هستند

[14:10]که استثنا شده‌اند و این‌ها ولی مسلمان‌ها هستند دسته اول عبارت است

[14:16]از خدای سبحان و فرد دوم می‌شود رسول خدا فرد سوم می‌شود

[14:20]الذین آمنو الذین یقیمون الصلاه در خصوص ولی و مولا علی اگر

[14:32]ما اینجا خوب دقت بکنیم می‌بینیم که از لازمه ولی و مولا

[14:40]علیه نفی عمومیت هست به عبارت دیگر اگر در این آیه شریفه

[14:43]ما ولی درست کردیم و مولا علیه درست کردیم باید بپذیریم که

[14:51]مراد از الذین آمنو یا والذین آمنو تمام مسلمان‌ها نیست اگر مراد

[14:56]تمام مسلمان‌ها باشد نتیجه این می‌شود که ولی و مولا علیه یکی

[15:03]باشد یا به عبارت دیگر مضاف و مضاف الیه در آیه شریفه

[15:10]یکی بشود انما ولیکم الله ولی مضاف به سوی کم هست اگر

[15:18]اینجا ما همه مسلمان‌ها را در والذین آمنو شامل بدانیم پس همه

[15:22]مسلمان‌ها هم می‌شوند ولی و هم می‌شون ملا علیه که قطعاً همچین

[15:30]نکته‌ای نمی‌‌توان در آیه شریفه قابل قبول باشد به عبارت دیگر اگر

[15:36]در والذین آمنو تمام اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله

[15:39]و سلم شامل باشن از این جهت درست هست مدعای اهل سنت

[15:46]به اثبات می‌رسد ولی مشکل این هست که با خود آیه نمی‌سازد

[15:52]که آیه شریفه بعضی را ولی درست کرده است و بعضی دیگر

[15:56]را مولا علیه لذا بر این اساس هست که امکان ندارد این

[16:02]تفسیر را پذیرا باشیم و با توجه به این نکات داخلی آیه

[16:09]هست که باید پذیرفت در آیه شریفه مقصود از وی ناصر و

[16:17]مهیب نیست اگر مقصود محیب باشد یا محب و ناصر هر دو

[16:19]باشد هر دوی این باشد دائر مدار ایمان هست مؤمنان باید یاور

[16:27]همدیگر باشن همه اهل مان باید به همدیگر علاقه‌مند باشن و همدیگر

[16:32]را دوست داشته باشن بنابراین اگر مراد از وی ناصر باشد یا

[16:40]ناصر و محیب هر دو باشد باید عمومیت را در آیه شریفه

[16:46]پذیرا باشیم در حالی که ظاهر آیه شریفه این هست که جمع

[16:48]ولی هست و جمع مولا علیه هست و عمومیت گنجاندن در موصول

[16:57]در والذین آمنو امکان ندارد پس نتیجه بحث این می‌شود که اراده

[17:01]کردن ناصیر اراده کردن محیب از آیه شریفه امکان ندارد بر اساس

[17:10]خود آیه شریفه مراد از وی چیزی جز همون سرپرست یاور و

[17:16]رهبر نخواهد بود مقدمه دوم بعد از آنی که به اثبات رسید

[17:22]اگر قرآن کریم را ما و شما هم دقت بکنیم در قرآن

[17:28]کریم به صورت مکرر این کلمه و مشتقاتش به معنای رهبری به

[17:35]کار رفته است از جمله در سوره مبارکه اسرا آیه سی و

[17:41]سوم قرآن کریم می‌فرماید و من قتل مظلوما فقد جعلنا لولیه سلطانا

[17:45]کسی که مظلوم کشته شده باشد به ناحق کشته شده باشد برای

[17:52]ولی و سرپرست او حق قصاص را قرار دادیم اینجا مقصود از

[18:00]ولی همون سرپرست هست همون زعیم هست یا در سوره مبارکه بقره

[18:09]آیه ۲۸۲ که طولانی‌ترین آیه شریفه قرآن هست در بخش از آیه

[18:13]داریم فلیمی بالعدل اگر کسی که حق بر ذمه او هست مثلاً

[18:19]مدیون و بدهکار است خودش قدرت املا ندارد خودش نمی‌‌تواند به حق

[18:27]حق را املا کند بر این اساس ولی او باید این کار

[18:33]را بکند که مراد از ولی اینجا همون سرپرست هست مثل پدرش

[18:36]مثل جد پدری و حاکم و امثال این‌ها بنابراین در خود قرآن

[18:44]کریم هم در موارد مراد از کلمه ولی سرپرست هست امام هست

[18:48]زعیم و رهبر هست به عبارت دیگر کسی که حق تصرف در

[18:54]شئون دیگری را به صورت مشروع و قانونی داشته باشد با توجه

[19:01]به اینکه در قرآن کریم استعمال کلمه ولی به معنای سرپر است

[19:09]و به معنای داشتن حق تصرف در شئون دیگری استعمال شده است

[19:12]و با توجه به نکاتی که در خود آیه شریفه داریم چاره‌ای

[19:18]نداریم جز اینکه کلمه ولی را به معنای اولای به تصرف یعنی

[19:29]رهبر و زعیم و کسی که حق تصرف دارد بگیریم خ اما

[19:42]مقدمه سوم اصلاً مصداق والذین آمنو چه کسی هست این خودش پاسخ

[19:51]بسیار مهم هست خوشبختانه در این جهت اجماع مفسرین وجود دارد هم

[19:55]از علمای عامه نقل اجماع شده است است و هم علمای خاصه

[20:02]اینجا اجماع دارن که مراد و مصداق الذین آمنو امیرالمؤمنین علی بن

[20:07]ابی طالب علیه السلام هست که جریان معروفی دارد که اون بزرگوار

[20:14]در حال نماز انگشتر مبارک را برای فقیر صدقه و زکات داد

[20:19]علامه قشی که از مفسرین و متکلمین بزرگ اهل سنت هست در

[20:28]شرح تجرید بحث امامت صفحه س ۶۸ به صراحت اجماع علمای عامه

[20:32]علمای اهل سنت را نقل می‌کند که این آیه شریفه در حق

[20:39]امیرالمؤمنین علیه السلام نازل شده است مرحوم سید عبدالحسین شرف‌الدین صاحب المراجعات

[20:47]در صفحه ۲۴۷ کتابش این عبارت را از قشی نقل می‌کند نه

[20:53]تنها قشی کسان دیگر هم از علمای بزرگ عامه این اجماع را

[20:59]نقل کرده‌اند که جناب آقای ربانی گلپایگانی در همون کتابش صفحه ۱۵۹

[21:04]اینجا عبارت جمع از علمای اهل سنت را آورده است که همگی

[21:12]پذیرفته‌اند که آیه شریفه در حق امیرالمؤمنین علیه السلام نازل شده است

[21:18]اگر بخواهید اینجا مطالعه بیشتر داشته باشید باز می‌توان در کتاب شریف

[21:28]الغدیر جلد ۲ صفحه ۵۲ به بعد به علاوه المراجعات که عرض

[21:30]کردم به علاوه کتاب جناب آقای علی ربانی گلپایگانی که در مجموعه

[21:38]این کتاب‌ها می‌توان اقوال مفسرین و علمای اسلام را به دست آورد

[21:43]در هر صورت فرد متتبع شک نمی‌‌کند که شأن نزول آیه شریفه

[21:51]اونی که مصداق والذین آمنو هست شخص امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب

[21:58]علیه السلام هست بله نکته‌ای که اینجا هست احیاناً علمای عامه مصداق

[22:03]آیه شریفه را تمام صحابه دانسته‌اند سرش روشن هست وقتی اون‌ها انحصار

[22:09]را از آیه شریفه نفهمن خ خود به خود با توجه به

[22:15]اینکه شأن نزول را مخصص عموم آیه نمی‌دانند ممکن است این اعتقاد

[22:19]را داشته باشن که آیه شریفه بر دیگران بر بقیه افراد صحابه

[22:26]هم صدق خواهد کرد و الا از این لحاظ که آیه شریفه

[22:32]در حق امیرالمؤمنین علیه السلام نازل شده است هیچ‌کسی نمی‌‌تواند تشکیک داشته

[22:38]باشد نتیجه این می‌شود که اگر مرادی از ولی در آیه شریفه

[22:47]سرپرست باشد که به اثبات رسید و اگر نتوانیم عمومیت را در

[22:53]والذین آمنو بپذیریم که امکان ندارد با توجه به اینکه باید ولی

[22:57]و م علیه داشته باشیم و با توجه به اینکه آیه شریفه

[23:03]به اجماع علمای اسلام در حق امیرالمؤمنین علیه السلام نازل شده است

[23:09]با اثبات این مقدمات نتیجه بحث این می‌شود که سرپرست شما مسلمانان

[23:13]فقط و فقط خدا هست فقط و فقط رسول خدا هست فقط

[23:21]و فقط امیر مؤمنان علی علیه السلام هست که در وقت رکوع

[23:28]زکات را دادن بنابراین با استفاده از این آیه شریفه و با

[23:32]توجه به روایاتی که در ذیل این آیه شریفه آمده است به

[23:39]راحتی می‌توان وصایت و خلافت بلافصل امیرالمؤمنین علیه السلام را به اثبات

[23:44]رساند اینجا احیاناً اشکالاتی مطرح می‌شود اولین اشکال در کلمه انما هست

[23:53]با توجه به اینکه علمای اهل سنت اصرار دارن از این آیه

[23:57]عمومیت را بفهمن و همه اصحاب را شامل آیه شریفه بکنن اینجوری

[24:03]توجه کردن که انما اینجا مفید حصر نیست حصر اینجا حصر اضافی

[24:11]هست همچنانی که در زبان عربی و در قرآن کریم در مواردی

[24:14]انما مفید حصر نیست وقتی که حصر از آیه شریفه اثبات نشود

[24:22]نتیجه این می‌شود که شأن نزول اگرچه امیرمؤمنان علی علیه السلام هست

[24:27]ولی دی دیگران هم می‌توانند مشمول حکم آیه باشند پاسخ این سؤال

[24:35]روشن هست در پاسخ این سوال اینجوری می‌توان گفت در اینکه در

[24:39]مواردی ما حصر اضافی داریم به هیچ عنوان قابل انکار نیست ولی

[24:46]صحبت در این است که متبادر از انما چی هست معنای حقیقی

[24:53]کلمه انما چه هست فکر نمی‌کنم هیچ یک از لغت شناسان و

[24:56]ادبای زبان عربی در این جهت شکی داشته باشن که معنای حقیقی

[25:04]کلمه انما حصر هست وقتی معنای حقیقی حصر باشد پس ترجمه آیه

[25:09]مفاد آیه شریفه این می‌شود که این است و جز این نیست

[25:15]فقط و فقط ولی و سرپرست شما خدا هست و رسول خدا

[25:22]و امام امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه الصلاة وسلام دومین اشکالی که

[25:30]اینجا مطرح کردهاند این نکته هست که چرا در آیه شریفه ضمیرها

[25:34]همگی جمع هستند وقت آیه شریفه را ببینیم حدود هفت مورد که

[25:43]در مورد گروه سوم هست یعنی همون قسمتی که محل نزا و

[25:51]استدلال هست الذین آمنو الذین یقیمون الصلا وز وهم راکعون هفت تا

[25:58]ضمیر جمع در این آیه شریفه استخدام شده است و به کار

[26:05]رفته است در حالی که مصداق همه این ضمائر را ما امیرالمؤمنین

[26:09]علی علیه السلام می‌دانیم در پاسخ به این سؤال می‌توان اینجوری جواب

[26:16]داد و البته خوشبختانه اینجا حتی مفسرین اهل سنت هم جواب داده‌اند

[26:21]فخر راضی اینجا جواب خوبی دارد ایشون معتقد است که در زبان

[26:29]عربی در موارد تعبیر جمع به خاطر احترام به کار می‌رود این

[26:33]اختصاصی به عربی ندارد حتی در زبان فارسی گاهی به طرف گفته

[26:40]می‌شود تو رفتی و گاهی گفته می‌شود شما رفتید گاهی گفته می‌شود

[26:48]آمدی گاهی گفته می‌شود آمدید بنابراین استخدام صیغه جمع تعبیر به جمع

[26:54]در مقام احترام و تکریم و تفخیم فرد م مخاطب هیچ‌گونه اشکال

[27:04]ادبی ندارد التفسیر الکبیر جلد ۱۲ صفحه ۲۸ دوستان می‌توانند اونجا رو

[27:09]ملاحظه کنن این جواب حلی است که فخر الراضی داده است جواب

[27:12]متین و درستی است بهعلاوه در خود قرآن کریم هم اگر ما

[27:19]قرآن کریم را ببینیم و مطالعه داشته باشیم در موارد مکرر از

[27:24]مخاطب مفرد مثلاً یا از مفرد تعبیر به جمع شده است در

[27:31]سوره‌های مختلف قرآن کریم از جمله در سوره مبارکه آل عمران آیه

[27:38]۶۱ آیهای که مربوط به مباهله هست ف من حاجک فی من

[27:47]بعد ما جا من العلم فقل تعال ندع ابنا و ابنا و

[27:53]نسا و نسام و انفسنا و انفسکم ثم فبین در این آیه

[28:04]شریفه مصداق نسائنا که خودش صیغه جمع هست فقط فاطمه زهرا سلام

[28:09]الله علیها هست همچنانی که مقصود از انفسنا و مراد از انفسنا

[28:17]باز به اجماع مفسرین اهل اسلام امیر مؤمنان علی علیه السلام هست

[28:23]بنابراین استخدام صیغه جمع در مفرد و اس اقدام ضمیر جمع در

[28:32]شخص واحد چیز غریب در قرآن کریم نیست در آیه شریفه مباهله

[28:35]می‌بینیم که ضمیر جمع و صیغه جمع مصداق مفرد دارد پس در

[28:43]آیه ولایت هم اگر ضمیر جمع یا صیغه جمع مصداق واحد داشته

[28:46]باشد هیچ‌گونه مشکل خلق نمی‌شود حقیقت این هست اگر ما و شما

[28:54]مجموعه روایاتی که در زیل آیه شریفه ولا یت نقل شده است

[29:01]و اجماع مفسرین جهان اسلام را ببینیم به راحتی با کمی تأمل

[29:07]دلالت آیه شریفه روشن و آشکار هست و اشکالاتی که احیاناً مطرح

[29:11]شده است و مطرح می‌شود نوع استبعاد هست هیچ‌وقت استبعاد نمی‌‌تواند ظهور

[29:19]قوی آیه شریفه را دچار خطش نماید اگر در میان شما عزیزان

[29:27]کسان خواستن مطالعه بیشتر داشته باشن به کتاب شریف الغدیر کتاب شریف

[29:32]المراجعات و کتابی جناب آقای علی ربانی گلپایگانی که به زبان فارسی

[29:38]هست براهین و نصوص امامت صفحه ۱۶۴ به بعد می‌توانند مراجعه کنن

[29:48]امیدوارم که از مجموعه نکاتی که تا هنوز عرض شد امامت امام

[29:51]علی علیه السلام با این آیه شریفه برای عزیزان روشن شده باشد

[29:59]و سلام سلام علیکم و رحمت الله و برکاته غال ار واخف

[30:13]ین بقال هج لاا تجف وتعبت ضغار تتل والدهر غس تاره و

[30:34]ا ا

0 تعليقات

التالي

38- امامت امام علی (ع) در قرآن‌ کریم - حجة الاسلام والمسلمين محمد هادي نبوي

Transcript

التالي

استكشاف المزيد

يرجى ملاحظة أنه إذا كان عمرك أقل من 18 عامًا ، فلن تتمكن من الوصول إلى هذا الموقع.

التالي

38- امامت امام علی (ع) در قرآن‌ کریم - حجة الاسلام والمسلمين محمد هادي نبوي

Transcript

التالي

استكشاف المزيد

اختيار طريقة الدفع

لغة