110 صفات فعلیه الهی - استاذ: حجت الاسلام والمسلمین دکتر علی جمعه مظفری

گزیده درس صد و ده در جلسه قبلی درس شصت و شش به پایان رسید و استاد از این جلسه وارد درس شصت و هفت کتاب آموزش فلسفه می‌شود که در آن مرحوم علامه مصباح صفات فعلیه را مورد بحث و بررسی قرار داده است. در مباحث مربوط به صفات فعلی، صفات مختلفی مورد بحث قرار می‌گیرد و مرحوم علامه ابتدا به یک مقدمه کوتاه اشاره می‌کند و بعد از آن بررسی صفات فعلیه را از دو صفت سمیع و بصیر آغاز می‌کند. در مقدمه به همان تفاوت میان صفت فعلی و صفت ذاتی اشاره می‌کند که در درس شصت و پنج آموزش فلسفه مورد بررسی قرار گرفت. بصیر و سمیع/ دیدن و شنیدن بعد از تجرید از لوازم مادی آنها دلالت بر آگاهی از دیدنیها و شنیدنیهای موجود دارند و از اینرو باید آن را از صفات فعلیه به شمار آورد. مرحوم علامه بعد از بررسی سمیع و بصیر به بحث تکلم می‌پردازد. ایشان تکلم را عبارت از به کارگیری لفظی می‌داند که برای معنای خاصی وصع شده است در راه فهماندن معنای مقصود به مخاطب و بعد از تجرید از لوازم مادی می‌توان آن را به مطلق فهماندن به معنای مقصود به مخاطب تفسیر کرد و از این جهت باید آن را نیز از صفات فعلیه دانست. در ادامه ایشان به صفت اراده می‌پردازد و ابتدا این واژه را معنا می‌کند و آن را دارای دو معنا می‌داند: یکی دوست داشتن و دیگری تصمیم گرفتن. کلیدواژه: بررسی صفات فعلیه الهی.