109 صفت قدرت الهی - استاذ: حجت الاسلام والمسلمین دکتر علی جمعه مظفری

گزیده درس صد و نُه استاد در این درس به صفت قدرت الهی می‌پردازد. ابتدا یک تحلیلی از معنای قدرت ارائه می‌شود و سپس آن را در مورد خداوند مورد بررسی قرار می‌گیرد. مرحوم علامه مصباح در ابتدا می‌فرماید: موجودی که یک کمال خاصی را نداشته باشد، نمی‌تواند آن را به دیگری بدهد. در واقع قدرت عبارت از مبدویت فاعل زنده و با اختیار برای افعال اختیاری‌اش است. با توجه به اینکه خدای متعال دارای تمام کمالات وجودی می‌باشد، از آن روشن می‌شود که قدرت بر انجام هر کاری را خواهدداشت. گرچند قدرت یک مفهوم مشکک است که دارای مراتب مختلف است و از پایین‌ترین قدرت شروع می‌شود مثل قدرت حیوان، قدرت انسان و موجودات مجرد را هم شامل می‌شود؛ ولی در این میان عالی‌ترین مصداق قدرت مخصوص خدای متعال است و اطلاق چنین مفهومی بر ذات الهی مستلزم اموری که از لوازم مصادیق ناقص آن می‌باشد، نخواهدبود. آنچه لازمه اثبات قدرت برای خدای متعال است عبارت است از علم و زنده بودن که عین ذات مقدس می‌باشد نه علم حصولی و نه شوق و داعی بر ذات. در ادامه مرحوم علامه مصباح می‌فرماید: وقتی قدرت به اثبات رسید این خودش مستلزم اثبات اختیار نیز هست؛ چونکه مفهوم قدرت به فاعل مختار اختصاص دارد. در پایان ایشان بحث تعلق قدرت به محالات را بررسی می‌نماید و آن را موجب تناقض می‌داند و در نتیجه قدرت را منحصر به ممکنات قلمداد می‌کند. کلیدواژه: بررسی قدرت خداوند.