107 صفت حیات - استاذ: حجت الاسلام والمسلمین دکتر علی جمعه مظفری
گزیده درس صد و هفت استاد در جلسه قبلی مباحث مربوط به درس شصت و پنج را به پایان رسانید و در این جلسه وارد درس شصت و شش کتاب آموزش فلسفه میشود که در آن صفات ذاتی خداوند مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. در درس گذشته اشاره شد مفاهیمی که حکایتگر کمالات وجودیاند و بر هیچ نوع نقص و محدودیتی دلالت ندارند، بر ذات مقدس الهی قابل اطلاق هستند و آنها را میتوان در زمرهای صفات ذاتی خدای منان به حساب آورد. مرحوم علامه مصباح در این درس تنها به سه صفت ذاتی خدا پرداخته که عبارت از حیات، علم و قدرت است و استاد در این جلسه به بررسی مباحث مربوط به حیات میپردازد. حیات عبارت است از نحوه وجود مجردات و ملازم با علم و قدرت و اراده است؛ ولی بر خلاف آنها که از مفاهیم ذات الاضافه هستند حیات از مفاهیم نفسیه میباشد. مفهوم حیات به معنایی که شامل نباتات هم بشود و همراه با تغذیه و تولید مثل باشد مستلزم نقص بوده قابل اطلاق بر خدای متعال نیست. با توجه به مجرد بودن ذات خداوند مفهوم حیات به عنوان یکی از صفات ذاتیه برای خدای متعال اثبات میشود. مرحوم علامه مصباح میفرماید: حیات الهی را از دو راه دیگر هم میتوان اثبات کرد: اول، چنانچه خداوند فاقد حیات باشد نمیتواند به مخلوقات خودش حیات ببخشد. دوم اینکه علم و قدرت از لوازم حیات میباشد و با اثبات آنها ملزوماتشان نیز ثابت میشود. کلیدواژه: بررسی حیات خدای متعال.
