کتاب الکافی(قسمت دویست و چهل و چهار)؛ نصوص و اشارات برامامت امام رضا علیه السلام-مدرس:شیخ حسن میلانی

گزیده درس درس دوصد و چهل و چهار استاد در جریان درس قبلی وارد باب «الإشارة و النص على أبي‌الحسن الرضا (ع)» شد و هفت حدیث این باب را در همان درس بررسی نمود. این درس با ترجمه و تبیین حدیث هشتم شروع می‌شود که در رابطه با نامه امام کاظم (ع) راجع به جانشین خودش هست. این حدیث را حسين بن مختار نقل می‌کند و می‌گويد: زمانى كه امام موسى (ع) در زندان بود، نوشته‌هایی به ما مي‌رسيد كه دستور من به پسر بزرگ‌ام (امام رضا) اين است كه چنين و چنان كن و به فلانى چيزى مده تا تو را ببينم يا آنكه خدا به مرگ من حكم كند. در ادامه استاد احادیث نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم و سیزدهم و بخشی از حدیث چهاردهم را می‌خواند. در حدیث نهم همانند حدیث هشتم به نامه امام کاظم (ع) راجع به جانشین خودش اشاره شده و در حدیث دهم على بن يقطين می‌گويد: امام موسى (ع) از زندان برای من نامه نوشت كه فلانى پسر من است، آقا و سرور فرزندان من است و من كنيه خودم را به او بخشيده ‏ام. احادیث یازدهم و سیزدهم به امامت و نشانه‌های امامت امام رضا (ع) پرداخته و حدیث دوازدهم به انحراف شیعیان بعد از شهادت امام صادق (ع) اشاره دارد. در این میان حدیث چهاردهم قدری طولانی است و آن را یزید سلیط نقل می‌کند. يزيد بن سليط زيدى می‌گويد: در بين راهى كه به عمره مي‌رفتيم به امام موسى (ع) برخوردم و عرض كردم: قربانت گردم، اين مكان را كه ما در آن هستيم به ياد مى‏آوريد؟ امام (ع) فرمود: آرى، تو هم يادت مى‏آيد؟ عرض كردم: آرى، من و پدرم شما را در اينجا ملاقات كرديم و امام صادق (ع) و برادران شما هم بودند. پدرم به امام صادق (ع) عرض كرد: پدر و مادرم به قربانت، شما همه‏ امامان پاك می‌باشید؛ ولى كسى از مرگ بر كنار نمي‌ماند. به من مطلبى بفرمایيد كه به جانشين خود باز گويم تا گمراه نشود، سپس امام ادامه می‌دهد ... کلیدواژه: کتاب حجت، باب «الإشارة و النص على أبي‌الحسن الرضا (ع)» (روایات 8 ـ 14).