درس87 المقام الثانی فی الإستصحاب، و يرد عليه...، ص239 - استاد: محمد هادی نبوی

گزیده درس هشتاد و هفت در دروس به این مسئله اشاره شد که اغلب علمای اصول استصحاب شرایع گذشته را ثابت می‌دانند. سپس بحث به اینجا کشیده شد که آیا این قاعده کدام ثمره یا مصداق عینی و عملی دارد یا نه؟ در پاسخ به این سئوال، برخی از اصولیین چند ثمره و مصداق را مطرح کرده‌اند که همین مصادیق بازهم اختلافی است. به این معنا که برخی از اصولیین این ثمرات و مصادیق را قبول کرده و برخی دیگر آنها را رد نموده‌اند. اولین ثمره که در درس قبلی توضیح داده شد، مربوط به آیه شریفه 5 سوره بیّنه بود که به صورت مفصل مورد بحث قرار گرفت. ثمره‌ای دیگری که از خارج متن کتاب مطرح گردید، اصل در تعبدیت بود که هر دو ثمره در درس پیشین بیان گردید. در ادامه مرحوم شیخ انصاری بر این دو ثمره، چهار اشکال مطرح می‌کند و با این ایرادها، آیه شریفه از چوکات بحث استصحاب خارج می‌شود. اولین اشکال شیخ این است که این آیه مربوط به توحید است و هیچ ارتباطی با قصد قربت ندارد. دومین اشکال این است که آیه به توصلی و تعبدی ارتباط ندارد؛ بلکه بر اهل کتاب واجب بود تا در انجام واجبات خودشان اخلاص داشته باشند. در ادامه به ایرادهای سوم و چهارم شیخ نیز در این درس پرداخته می‌شود و در نتیجه این درس به پایان می‌رسد. کلیدواژه: ثمرات استصحاب شرایع گذشته.