أهم مقاطع الفيديو
يمكنكم متابعتنا عبر المواقع التاليه :- http://www.aljawadain.org/tv.php Facebook : https://www.facebook.com/aljawadaintv Instagram : https://www.instagram.com/aljawadaintv/ youtube : https://www.youtube.com/AljawadainTV telegram : https://t.me/aljawadaintv
26 ارزیابی مسیحیت بر اساس سعادت اخروی - استاد: حجة الإسلام والمسلمین حمید الله رفیعی #مسیحیت #سعادت #اخروی #نقد_و_بررسی #نقد_اسلام #رفیعی
#shorts
گزیده درس دوصد و پنجاه و سه بحث در باب «الإشارة و النص على أبي الحسن الثالث (ع)» است و تا هنوز استاد دو حدیث این باب را ترجمه و تبیین نموده است. در این درس ابتدا روایت سوم این باب بررسی میشود و بعد از آن، استاد به سراغ بررسی روایات باب بعدی میرود. محتوای روایت سوم را وصیت امام جواد (ع) تشکیل میدهد که آن را محمد بن حسين واسطى نقل کرده است. محمد بن حسين واسطى میگوید: از احمد بن ابىخالد شنیدم که امام محمد تقى (ع) او را به عنوان شاهد در وصيّت گرفته است. در ادامه استاد به سراغ باب «الإشارة و النص على أبي محمد (ع)» میرود که مرحوم کلینی در این باب، سیزده روایت نقل کرده است. محتوای هفت روایت اوّل این باب را امامت امام حسن عسکری (ع) تشکیل میدهد. از جمله در روایت اول، يحيى بن يسار قنبرى میگويد: حضرت امام على النقى (ع) چهار ماه قبل از وفاتش به پسرش حسن وصيت كرد و مرا با جماعتى از دوستان شاهد گرفت. حدیث چهارم را علی بن جعفر نقل میکند: «عَنْ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ: كُنْتُ حَاضِراً أَبَا الْحَسَنِ ع لَمَّا تُوُفِّيَ ابْنُهُ مُحَمَّدٌ فَقَالَ لِلْحَسَنِ يَا بُنَيَّ أَحْدِثْ لِلَّهِ شُكْراً فَقَدْ أَحْدَثَ فِيكَ أَمْراً: على بن جعفر میگويد: من در زمان وفات محمد پسر امام هادى (ع) نزد آن حضرت حاضر بودم. حضرت به امام حسن عسگرى (ع) فرمود: پسر جان! خدا را شكر كن كه درباره تو امرى پديد آورد. گویا مقصود امام (ع) این است که چون برادر بزرگترت وفات كرده، امامت براى تو مسلم و قطعى گشته و شيعیان از ترديد و اختلاف نجات يافتهاند. کلیدواژه: کتاب حجت، باب «الإشارة و النص على أبي الحسن الثالث (روایت 3)» و باب «الإشارة و النص على أبي محمد (روایات 1 ـ 7)».
يمكنكم متابعتنا عبر المواقع التاليه :- http://www.aljawadain.org/tv.php Facebook : https://www.facebook.com/aljawadaintv Instagram : https://www.instagram.com/aljawadaintv/ youtube : https://www.youtube.com/AljawadainTV telegram : https://t.me/aljawadaintv
گزیده درس صد و نود و سه بحث دربارهی روایات باب «ما عند الأئمة من سلاح رسول الله (ص) و متاعه» است که مرحوم کلینی در این باب، نُه حدیث جمعآوری نموده است. روایات این باب در مورد آنچه از سلاح و متاع پیامبر اسلام (ص) نزد ائمه است، سخن میگوید. روایت اوّل این باب قدری طولانی است و آن را سعید سمّان از امام صادق (ع) نقل کرده است. ایشان میگوید: نزد امام صادق (ع) بودم كه دو مرد زيدى مذهب بر آن حضرت وارد شدند و گفتند: آيا در ميان شما امامى كه اطاعت آن واجب باشد وجود دارد؟ (و مقصودشان اثبات امامت زيد بن على بن الحسين بود) فرمود: نه (امامى كه مقصود شماست در ميان ما نيست) آن دو نفر گفتند: مردمان موثق به ما خبر دادند كه شما به آن فتوا دهى و اعتراف كنى و عقيده دارى و آن خبر دهندگان فلان و فلان هستند كه نام ميبريم و ايشان داراى تقوا و كوشش در عبادتاند و دروغ نگويند. امام صادق (ع) در غضب شد و فرمود: من به آنها چنين دستورى ندادهام، چون آن دو نفر آثار غضب بر چهره امام ديدند، بيرون رفتند. حضرت به من فرمود: اين دو نفر را ميشناسى؟ عرض كردم: آرى، اينها اهل بازار ما هستند و از طايفه زيدية ميباشند و عقيده دارند كه شمشير پيامبر (ص) نزد عبداللَّه بن حسن است. فرمود: خدا ـ لعنتشان كند ـ دروغ ميگويند. به خدا كه عبداللَّه بن حسن آن را نديده نه با يك چشم و نه با دو چشم و پدرش هم آن را نديده، جز اينكه ممكن است آن را نزد على بن حسين ديده باشد و ... در حدیث دوّم و سوم امام صادق (ع) به نشانههایی اشاره میکند که با آنها امامت خود را ثابت مینماید. حضرت میفرماید: سلاح رسول خدا نزد من است. باز در حدیث سوم میفرماید: رسول خدا (ص) در ميان كالاى خود شمشير، زره، نيزه، زين و استر شهبایى داشت كه در تركه او بود و تمام آنها به على (ع) به ارث رسيد (در واقع اين سلاح و متاع نشانه امامت و جانشينى آن حضرت بود، به او منتقل شد و اينها مانند دين و وصيت از تركه خارج است). کلیدواژه: کتاب حجت، باب «ما عند الأئمة من سلاح رسول الله (ص) و متاعه» (روایات 1 ـ 3).
87 عطف النّسق8 - الأستاذ: سماحة الشیخ عبد الله الباوی
38 کتاب التجارة، الفصل الرابع، الخیارات، الرابع خیار الغبن، مسألة138 ص47 - الأستاذ: سماحة الشیخ سعد عبد العلی هانی الغری
25 منهاج الصالحین، العبادات، کتاب الصوم، الفصل الثالث، کفارة الصوم، مسألة 1024 الرابع...، ص307 - الأستاذ: سماحة الشیخ حسن ضیا العاملی